نمایه متقاطع{0}}طراحی مقطعی
طراحی مقطع پروفیل‌های آلومینیومی برای دیوارهای پرده‌ای باید فاکتورهای متعددی مانند شکل ساختاری کرتین وال، شرایط تنش و روش نصب را در نظر بگیرد. مقاطع متداول نمایه{2}}شامل مستطیل، مربع و دایره است. شکل‌های مقطع{4} مختلف دارای خواص مکانیکی و ویژگی‌های کاربری متفاوتی هستند. به عنوان مثال، پروفیل های مستطیلی هنگامی که تحت نیروهای افقی قرار می گیرند پایداری بهتری دارند و اغلب برای ستون ها و تیرهای دیوار پرده استفاده می شوند.
ساختار داخلی پروفیل نیز بر عملکرد آن تأثیر می گذارد. برخی از پروفیل ها با دنده های تقویت کننده داخلی برای بهبود استحکام و استحکام پروفیل طراحی شده اند. تعداد، مکان و اندازه دنده های تقویت کننده باید با توجه به الزامات طراحی خاص بهینه شود.
طراحی اتصال
روش های مختلفی برای اتصال بین پروفیل های آلومینیومی برای دیوارهای پرده وجود دارد، مانند اتصالات پیچ، اتصالات جوشی و اتصالات پرچ شده. اتصالات پیچ و مهره ای رایج ترین روش اتصال هستند که مزایایی مانند نصب و جداسازی راحت را ارائه می دهند. در طراحی اتصالات پیچی، عواملی مانند مشخصات پیچ، کمیت و گشتاور سفت باید در نظر گرفته شود تا اطمینان از اطمینان اتصال تضمین شود.
اتصالات جوش داده شده می توانند یک کل قوی بین پروفیل ها تشکیل دهند، اما فرآیند جوشکاری تنش حرارتی ایجاد می کند که ممکن است بر عملکرد پروفیل تأثیر بگذارد. بنابراین لازم است اقدامات مناسبی برای کنترل تنش حرارتی در حین طراحی و ساخت جوش انجام شود، مانند پیش گرم کردن و سرد شدن آهسته. اتصالات پرچ برای برخی از قسمت هایی که نیاز به استحکام اتصال بالا نیست مناسب است.